تأثير گروه‌هاي بافتي مختلف بر دقت مدل‌هاي متفاوت منحني نگهداري آب خاك

مدل‌هاي بسياري براي توصيف منحني نگهداري آب خاك (SWRC) ارائه شده است، اما به ندرت توانايي برازش تعداد زيادي از آنها در خاك‌هاي مختلف و گروه‌هاي بافتي متفاوت مورد بررسي و مقايسه قرار گرفته است. هدف از اين پژوهش، بررسي قابليت برازش 10 مدل SWRC بر داده هاي تجربي و انتخاب بهترين مدل از بين آن‌ها براي كل نمونه هاي خاك و براي هر كدام از گروه هاي بافتي مي باشد. در اين پژوهش 145 نمونه خاك رويين و زيرين از استان هاي گيلان، همدان و كرمانشاه به‌صورت دست خورده و دست نخورده برداشت و بعد از تعيين بافت، به گروه هاي بافتي تفكيك شدند. مقدار رطوبت در 12 پتانسيل ماتريك اندازه‌گيري شد. 10 مدل SWRC بر داده هاي تجربي برازش و دقت آنها، با معيارهاي متفاوت مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه مدل فردلاند و زينگ در كل نمونه هاي خاك و همچنين در گروه بافتي درشت، مدل ليباردي در گروه بافتي ريز و مدل بروتسائرت در گروه بافتي متوسط بالاترين دقت برازش را داشتند، اما اين مدل‌ها، به لحاظ آماره ارزيابي ريشه ميانگين مربعات خطا (RMSE) تفاوت معني‌داري در سطح 5 درصد در كل نمونه هاي خاك و هر كدام از گروه هاي بافتي مختلف با هم نداشتند. اگر چه مدل هاي فركتالي داراي پايه فيزيكي و رياضي هستند، اما انعطاف‌پذيري لازم را براي توصيف منحني SWRC ندارند. مدل هاي فرمي و تاني با توابع نمايي ضعيف‌ترين عملكرد را داشتند. سرانجام، مدل ليباردي به دليل تعداد پارامترهاي كمتر، مفهوم فيزيكي پارامترها و فرم ساده معادله آن به عنوان بهترين مدل معرفي مي شود.