آچو (شعري طنزآميز از رونق علامرودشتي)

موضوع اين مقاله شعري طنز به نام «آچو»، از اشعار يكي از محلي‌سرايان گذشته در جنوب فارس است. سراينده زائر غلامعلي معروف به رونق، شاعري محلّي‌‌سرا از منطقۀ علامرودشت در جنوب استان فارس، در اواخر قرن سيزدهم و نيمۀ اول قرن چهاردهم هجري است. اين شعر زبان حال فردي است كه از كار و تلاش بويژه از دروكردن غلات، سخت فراري و بيزار بوده و به تن‌پروري و تنبلي عادت داشته است. شاعر با زبان و بياني طنز حالات و گفتار او را بيان و ترسيم كرده است. بررسي اين اشعار توانايي شاعر در زبان شعري و قدرت وي در تخيل را همراه با به‌كارگيري چاشني طنز به‌خوبي نشان‌ مي‌دهد.

فاقد چكيده مي باشد