ارائه مدلي براي يادگيري از اشتباه‌ها در سازمان‌هاي دولتي (مطالعه موردي)

يادگيري از اشتباه‌ها يكي از پارادايم‌هاي نوين است كه در سازمان‌هاي امروزي براي رويارويي با محيط رقابتي مطرح مي‌باشد. هدف اين پژوهش ارائه مدلي براي يادگيري از اشتباه‌ها در سازمان‌هاي دولتي بود. اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ شيوه اجرا توصيفي از نوع پيمايشي است. جامعه پژوهش مديران دولتي استان آذربايجان غربي در سال 1396 (30 نفر) بودند كه تعداد 15 نفر آنها با روش تصادفي ساده انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه محقق‌ساخته يادگيري از اشتباه‌ها (38 گويه‌اي) استفاده شد كه روايي صوري و محتوايي آن تاييد و پايايي آن با روش آلفاي كرونباخ 0/86 محاسبه شد. داده‌ها با روش تحليل عاملي اكتشافي تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد يادگيري از اشتباه‌ها داراي سه مولفه شامل اشتباه‌هاي قابل اجتناب در عمليات قابل پيش‌بيني، شكست‌هاي اجتناب‌ناپذير در سيستم‌هاي پيچيده و اشتباه‌هاي هوشمند در شروع كار است. در اين پژوهش مولفه‌هاي اشتباه‌هاي قابل اجتناب در عمليات قابل پيش‌بيني، شكست‌هاي اجتناب‌ناپذير در سيستم‌هاي پيچيده و اشتباه‌هاي هوشمند در شروع كار به‌ترتيب با بار عاملي 0/793، 0/714 و 0/658 بيشترين تاثير را بر يادگيري از اشتباه‌ها در سازمان‌هاي دولتي داشتند و در مجموع عوامل مذكور توانستند 78/315 درصد از كل واريانس يادگيري از اشتباه‌ها در سازمان‌هاي دولتي را تبيين كنند.

فاقد چكيده مي باشد