ارائۀ مدل تداوم زنجيرۀ تأمين بر اساس رويكرد طراحي آگزيوماتيك

در چند سال گذشته، احتمال وقوع ريسك‌ها و رويدادها در زنجيرۀ تأمين افزايش يافته است. در نتيجه، زنجيره‌ها بيش از پيش نسبت به اختلال‌ها آسيب‌پذير بوده و ريسك تداوم زنجيرۀ تأمين افزايش يافته است. توانايي مديريت كردن ريسك‌ها و اختلال‌ها جنبۀ مهمي است كه باعث تمايز رهبران موفق كسب‌ و كارها از ديگران مي‌شود. در پژوهش حاضر به مفهوم‌سازي مدلي براي مديريت تداوم زنجيرۀ تأمين پرداخته شده است. بدين ‌منظور، نخست با بازخواني گستردۀ ادبيات پژوهش به شناسايي قابليت‌ها و استراتژي‌هايي كه مديريت تداوم زنجيرۀ تأمين را امكان‌پذير مي‌كند، پرداخته شده است. نتيجۀ آن رسيدن به يك مدل مفهومي اوليه است كه تداوم زنجيرۀ تأمين را معادل با سه قسمت قابليت جذب، قابليت انطباق و قابليت بازيابي مي­داند. هر يك از اين موارد خود داراي زيرمجموعه­ هايي هستند. در گام بعد، از رويكرد طراحي آگزيوماتيك فازي براي توسعه و تأييد مدل تداوم زنجيرۀ تأمين در صنعت خودرو استفاده شده است. در هر گام از توسعۀ مدل، دو آگزيوم استقلال و اطلاعات براي ارزيابي راه‌حل‌هاي پيشنهادي محاسبه شده و تحليل ­ها تا سه سطح انجام شده است.

فاقد چكيده مي باشد