ارائۀ مدلي براي طراحي زنجيرۀ تأمين فراورده‌هاي خوني در زمان وقوع بحران زلزله با در نظر گرفتن انتقال از ساير استان‌ها (مطالعۀ موردي: شبكۀ انتقال خون تهران)

از ديرباز تا كنون انسان‌ها در موارد مختلفي از قبيل خونريزي‌هاي شديد، پيوند اعضا و غيره، به فراورده‌هاي ‌خوني نياز داشته‌اند. يكي از موقعيت هايي كه نياز به فراورده‌هاي‌ خوني به‌ شدت افزايش مي يابد و شبكۀ انتقال خون در تأمين آن دچار مشكل مي‌شود، هنگام وقوع بحراني مانند زلزله است. در اين مقاله با طراحي زنجيرۀ تأمين فراورده‌هاي خوني مطابق با دنياي واقعي، سعي بر پاسخ گويي به نياز متقاضيان اين فراورده‌ها در زمان وقوع بحران زلزله شده و به‌دليل ناتواني شهر حادثه‌ديده در زمان وقوع اين بحران در تأمين فراورده هاي خوني مورد نياز خود، بحث انتقال اين فراورده ها از مراكز استان‌هاي مجاور مطرح شده است. اين مسئله به‌ صورت دوهدفه تحت عدم ‌قطعيت فازي مدل‌سازي شده و از روش محدوديت اپسيلون اصلاحي براي حل آن استفاده شده است. مطالعۀ ‌موردي در خصوص وقوع بحران زلزله در شهر تهران با استفاده از اطلاعات شبكۀ انتقال خون اين شهر بررسي شده است. نتايج نشان مي‌دهد با درنظرگرفتن امكان انتقال فراورده‌هاي خوني از ساير استان‌ها، مي‌توان به تصميم‌گيرندگان امر شبكۀ انتقال‌ خون براي افزايش خدمت‌رساني به متقاضيان در زمان زلزله كمك شاياني كرد.

فاقد چكيده مي باشد