ارائۀ يك مدل بهينه‌سازي چندهدفه براي افزايش كارايي انرژي در ساختمان‌هاي مسكوني

امروزه با توجه به اهميت موضوع انرژي، اين مبحث يكي از موضوعات مورد توجه در محافل اقتصادي شده است. مطابق با آمار ترازنامۀ انرژي، بيش از يك سوم انرژي كشور در بخش ساختمان مصرف مي‌شود. با توجه به اتلاف زياد انرژي در ساختمان‌هاي موجود و نيز، كارايي پايين سيستم‌هاي گرمايشي و سرمايشي، انتخاب راهكار مناسب براي كاهش مصرف و اتلاف انرژي در اين بخش حائز اهميت بسيار است. در اين تحقيق با استفاده از مدل‌سازي رياضي، راهكاري براي انتخاب تركيب مناسبي از مصالح ساختماني و سيستم‌هاي تهويۀ مطبوع فعال و غيرفعال در ساختمان‌هاي مسكوني ارائه شده است تا با استفاده از آن، هزينه­ ها و همچنين ميزان انرژي حرارتي مصالح ساختمان حداقل شود. مدل ارائه شده براي يك ساختمان مسكوني در شهر تهران به اجرا درآمد و تركيب‌هاي بهينۀ مصالح، با توجه به الزامات مبحث 19 مقررات ملي ساختمان مشخص شد.

فاقد چكيده مي باشد