بررسي اثر بخشي روش هاي گوناگون معالجه اعتياد از ديد معتادان

Study of Efficacy of Various Methods of Addiction Treatment from View of Addicts

اعتياد به مواد مخدريكي از بزرگترين معضلاتي است كه بشريت را تهديد مي كند. عمق اين فاجعه ، ضرورت مطالعه و تبيين اين معضل را از جنبه هاي مختلف اجتناب ناپذير مي كند. ازين رو، علي رغم مطالعات متعددي كه طي سه دهه گذشته در اين رابطه در ايران صورت گرفته ، مشاهده مي شود كه اعتياد به صورت يك مشكل اجتماعي و فردي همچنان پا برجاست. در مطالعه حاضر از منظري ديگر به مسأله اعتياد پرداخته شده و سئوال اصلي ما اين است كه در بين شيوه هاي متنوع ترك اعتياد ، كدام شيوه ازتوان بالاتري براي بازگرداندن سلامت به معتادان برخوردار است؟ جامعه آماري معتادان در حال ترك ، مكان مطالعه شهر تهران و زمان مطالعه پاييز 1389 بود. متغيرهاي مورد بررسي جنس، سن، ميزان تحصيلات، شغل، وضعيت تأهل، ساختار خانواده،نوع مواد مصرفي، ميزان مصرف مواد در روز ، سالهاي استفاده از مواد ، دفعات ترك مواد و نوع روابط بين فردي معتاد و ديگران به عنوان متغيرهاي مستقل و ميزان اثربخشي روش يا روشهاي ترك اعتياد به عنوان متغير وابسته، به روش پيمايش به بررسي نهاده شد. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه و مصاحبه بود ، براي تعيين اعتبار ابزار از اعتبار صوري و براي تعيين ميزان پايايي داده ها از روش صور موازي استفاده شد. نتايج مطالعه نشان داد كه اكثر معتادان مرد، جوان و داراي تحصيلات غير دانشگاهي يا بيسواد بودند. بين شغل ، درآمد ، ميزان مواد مصرفي و شيوه ترك اعتياد رابطه معني داروجود داشت . ارتباط خوب با خانواده ،پزشك معالج ، مددكار از فاكتورهاي مهم در ميزان عدم بازگشت افراد مورد مطالعه به سمت مواد ، بعد از ترك بود . بهترين روش ترك از نظر آنها در وهله اول سم زدايي با متادون و سپس تداوم معالجه با مشاوره و حمايت خانواده ذكر شده است. آنها همچنين معتقد بودند كه روش شركت در جلسات ان اي و خانواده درماني در درجه دوم و درمان در كمپ زير نظر پزشك و مددكار وروانشناس نيز از بهترين روشهاي ترك اعتيادند