استعاره مفهومي رويش در معارف بهاء ولد

Conceptual Metaphor of Growth in Baha-e Valad’s Ma’arif

در مقاله حاضر استعاره‌هاي رويشي در معارف بهاء ولد براساس الگوي استعاره مفهومي توصيف و تحليل شده‌اند. استعاره‌هاي رويشي شامل مواردي است كه در آنها از اصطلاحات حوزه گياهان و روييدني‌ها براي مفهوم سازي مفاهيم انتزاعي استفاده مي‌شود. نگاشت مركزي اين استعاره ‌ها به صورت «هستي و وجود، گياه است» معرفي شده است؛ زيرا در جهان‌بيني بهاء، مهم‌ترين مفاهيم شناختي؛ يعني خدا، جهان و انسان در قالب قلمروهاي رويشي تصوير شده است. از آنجا كه در نظريه معاصر، استعاره در خدمت فهم و شناخت انسان قرار مي‌گيرد، در اين مقاله با تحليل و توصيف اين استعاره‌ها در معارف بخشي از ديدگاه‌هاي مهم بهاء ولد در مسائل عرفاني و كلامي از قبيل وحدت وجود، جبر و اختيار، تجلي و رؤيت مورد بررسي قرار گرفته است كه گستره اين استعاره، بازتابي از باورهاي شخصي و محيط زيستي بهاء ولد است.

In this article, the metaphors of growth in Baha-e Valad’s Ma’arif have been, based on the model of conceptual metaphor, analyzed. M etaphors of growth, here, include vegetative terms for onceptualization of abstract concepts . The center of these metaphors can be explained with the statement 'existence is vegetation,' for the main concepts— God, universe, and human— in Baha-e Valad’s text have been demonstrated through vegetative metaphors. Since metaphors is at the service of human understanding in contemporary theory, the article interprets Baha-e Valad’s important ideology about theological and mystical issues such as pantheism, free will and determinism, manifestation and vision, by explaining and analyzing Ma,arif,s metaphors which are reflections of his personal beliefs and contextual ideology of his society.