مباني انديشه اي در تدوين الگوي اسلامي ايراني پيشرفت با تاكيد بر سيرۀ علمي و عملي امام خميني(ره)

بدون عنوان

پيروزي انقلاب سلامي در ايران بستر مناسبي براي حركت به سمت ايجاد تمدن نوين اسلامي را فراهم كرده است. امروز و بعد از قريب به چهار دهه از عمر انقلاب اسلامي، سازوكارهاي رسيدن به اين جايگاه بزرگ و نحوه ساخت بناي رفيع آن مورد توجه است. ايدة «الگوي اسلامي ايراني پيشرفت» كه از سوي مقام معظم رهبري مطرح گشته است مدل رسيدن به اين تمدن جديد مي باشد. قالب مدل­هاي فعلي توسعه برگرفته از مدل­هاي غربي و غير اسلامي هستند و از خاستگاهي بومي برخوردار نبوده؛ لذا از خصلت كارآمدي برخوردار نيستند اين پژوهش كوششي است براي تبيين مباني فكري و معرفتي اين پيشرفت.. فقه، فلسفه و عرفان در تمدن اسلامي و ايراني، از جمله «ابرمفاهيمي» محسوب مي­شوند كه به راه اندازندة جريان­هاي علمي و عملي، و از ويژگي مهم «سازندگي» برخوردار هستند. در ترسيم الگوي پيشرفت و حركت از وضع موجود به وضع مطلوب، دانش فقه به جهت «سرشت انسان» و همين­طور توانايي اين دانش در حلّ معضلات زندگي انسانِ مسلمان، از موقعيت مركزي و محوري برخوردار است كه مي­تواند با بهره­گيري از سنت فلسفي و عرفاني، اسباب تحول را موجب شود. اين نوشتار تلاش مي نمايد تا نشان دهد الگوي پيشرفت اسلامي – ايراني، با ملاحظه سنت فكري و نقد گذشته تمدن اسلامي، چاره اي جز برقراري تعامل، همراهي و نسبت روشن بين فقه، فلسفه و عرفان ندارد. امام خميني(ره) الگوي روشني در اين خصوص است.

فاقد چكيده