بررسي تطبيقي شكرگزاري در قرآن كريم و بوستان سعدي

Comparative Study of Praise in Holy Quran and Saadi's Bustan

مباحث بين رشته‌اي مثل قرآن و ادبيات بايد به عنوان يكي از فعاليت‌هاي قرآن پژوهي و راهي براي نشر فرهنگ اسلامي، مورد توجه قرار گيرد. شكرگزاري يكي از فضائل اخلاقي است و در هر دو فرهنگ اسلامي و فارسي، انسان به شكر خداوند بسيار سفارش شده است. به طوري كه در قرآن، اين فضيلت اخلاقي در كنار صفاتي چون مطيع اوامر الهي بودن آمده و سعدي نيز در بوستان خود بابي مستقل را به شكر بر عافيت اختصاص داده است كه دليلي بر اهميت اين مقوله در فرهنگ اسلامي و ادب فارسي مي‌باشد. در اين مقاله فضيلت شكرگزاري به عنوان پلي ارتباطي بين فرهنگ اسلامي و ادب فارسي بررسي شده است. يافته‌هاي اين تحقيق نشان مي‌دهد كه سعدي با تأسي به قرآن، پيوندي ظريف و محكم بين اين دو فرهنگ برقرار كرده است كه منجر به اعتلاي ادب اين مرز و بوم شده است.

Interdisciplinary subjects such as Quran and literature should be considered as a mean to distribute Islamic culture. Praise is one of the ethic attainments which has been advised in both Islamic and Persian cultures in a way that praise has been mentioned beside other attainments such as obedience in Holy Quran. Saadi also specifies a special chapter on praise issue which shows the importance of this subject in Islamic culture as well as in Persian literature. The present paper studies praise as a bridge between Islamic culture and Persian literature. The findings show that Saadi could create a strong relationship between these two cultures concerning Holy Quran which caused literature excellence of the country.