بررسي بدبيني، يأس و نهيليسم در افكار ابوالعلاء معري و صادق هدايت

A Study on Pessimism, disappointment and Nihilism in Maʿarri and Hedayat Thoughts

با نگاهي گذرا به تاريخ گذشته به نحوه زندگي برخي از شخصيت‌هاي بزرگ و نام‌آشنايي برمي‌خوريم كه نوع زيستن آن‌ها متفاوت بوده است؛ و اين تفاوت ريشه در افكار آن‌ها داشته است. از جمله اين موارد دو شخصيت ابوالعلاء معرّي و صادق هدايت هستند؛ ايشان داراي اسلوبي ابتكاري و منحصر به فرد در فلسفه بدبينانه، سبك زندگي پوچ‌گرايانه و اخلاق رياضت طلبانه است و شايد بتوان نابينايي‌اش را آغازي بر زندگي پر پيچ و خم و افكار پيچيده او دانست و صادق هدايت كه نويسنده‌اي نهيليستي است، يأس و دلهره فلسفي ايشان را شايد بتوان گفت ناشي از رفاه است، رفاهي كه خودش در پديدآمدن آن هيچ سهمي ندارد. بنابراين پژوهش پيش رو بر آن است كه برخي از موارد فوق را شناسايي و زمينه‌هايي كه منجر به يأس و نااميدي و ... شده است را مورد بررسي قرار دهد.

By a short look at the history of the past we would face the living method of some great and familiar characters whose lives types were completely different; this difference root was in their way of thinking. Two samples were Sadegh Hedayat and Abul ʿAla Al-Maʿarri. Maʿarri has innovative and unique method in pessimism philosophy and nihilism and his blindness is an open to his complicated life and thoughts; Hedayat who was a nihilist author, his philosophical hopelessness and suspense may be known because of his comfort and welfare; the comfort which he had no role in achieving it. Thus the present paper intends to recognize some the issues and the fields which makes them hopeless and desperate.