اثربخشي آموزش مهارت‌هاي مثبت‌انديشي بر عزت‌نفس و اميد به زندگي نوجوانان 12 تا 17 سال بدسرپرست و بي‌سرپرست

اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي مثبت‌انديشي بر عزت‌نفس و اميد به زندگي در نوجوانان 12 تا 17 سال بي‌سرپرست و بدسرپرست انجام شد. پژوهش نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي نوجوانان بي‌سرپرست و بدسرپرست تحت نظارت اداره بهزيستي شهرستان رباط‌كريم در سال 13971396 به تعداد 125 نفر بود. نمونه تحقيق شامل 26 نفر نوجوان بي‌سرپرست و بدسرپرست بود كه با روش نمونه‌گيري هدفمند در دسترس انتخاب و در دو گروه 13 نفر آزمايش و 13 نفر كنترل جايگزين شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه عزت‌نفس كوپر اسميت (1967) و پرسشنامه اميد به زندگي ميلر (1988) بود. داده‌هاي پژوهش با روش‌هاي آمار توصيفي و تحليل كوواريانس تحليل شد. نتايج نشان داد كه در مرحله پس‌آزمون ميانگين نمرات عزت‌نفس و اميد به زندگي افراد گروه آزمايش بيشتر از ميانگين نمرات گروه كنترل بود (05/0 gt;P).