تبيين نقش ميانجي‌ اعتماد سازماني در تأثيرگذاري عدالت زباني مديران بر راهبردهاي مديريت تعارض كاركنان دانشگاه دريانوردي و علوم دريايي چابهار

تعارض به‌عنوان جزء اجتناب‌ناپذير زندگي سازماني امروز مطرح است و بي‌شك توانايي مديريت و كنترل آن در سازمان‌ها، از مهم‌ترين مهارت‌هاي مورد نياز مديران امروز به شمار مي‌رود. هدف اين پژوهش تبيين نقش ميانجي‌ اعتماد سازماني در تاثيرگذاري عدالت زباني مديران بر راهبردهاي مديريت تعارض كاركنان بود كه به روش پيمايشي و مبتني بر مدل‌يابي معادلات ساختاري در محيط نرم‌افزاري Lisrel 8.8 انجام شد. نمونه آماري پژوهش حاضر را 137 نفر از مديران و كاركنان دانشگاه دريانوردي و علوم دريايي چابهار تشكيل دادند كه به روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند. داده‌هاي موردنياز با استفاده از پرسشنامه‌هاي استاندارد‌ عدالت زباني نرگسيان و محمدزاده (اعتبار 0.80)، اعتماد سازماني الونن و همكاران (اعتبار 0.89) و مديريت تعارض رابينز (اعتبار 0.84) جمع‌آوري گرديد؛ روايي پرسشنامه‌ها نيز با استفاده از روايي محتوا مورد تأييد قرار گرفت. نتايج نشان داد عدالت زباني به‌طور مستقيم بر راهبردهاي مديريت تعارض تأثيري ندارد، بلكه از طريق اعتماد سازماني بيشترين تأثير را بر راهبرد همكاري (با ضريب تأثير 0.54) و بعد از آن بر راهبرد اجتناب (با ضريب تأثير 0.46) و راهبردكنترل (با ضريب تأثير 0.45) مديريت تعارض دارد.