استفاده از تركيب نشانگرهاي لرزهاي در شبكه عصبي مصنوعي جهت شناسايي دودكش گازي در يكي از ميادين خليج فارس

بدون عنوان

با توجه به نياز مبرم به منابع هيدروكربوري و كاهش روز افزون منابع شناخته شده فعلي، اكتشاف منابع جديد با روش‌هاي نوين از اهميت به سزايي برخوردار است و موفقيت در آن مستلزم شناسايي دقيق سيستم‌هاي نفتي منطقه است كه مهاجرت هيدروكربور از سنگ منشاء به سنگ مخزن و نگهداري در سنگ مخزن و عدم تخليه هيدروكربور، از مسائل اساسي در مطالعه هر سيستم نفتي است. امروزه با استفاده از تكنيك دودكش گازي، شناسائي مسيرهاي مهاجرت هيدروكربور در زير سطح زمين بر روي مقاطع لرزه‌نگاري سه بعدي امكان‌پذير است. دودكش گازي به صورت يك بخش نوفه‌اي بر روي داده‌هاي لرزه‌اي ديده مي‌شود و اين تكنيك از مجموعه نشانگرهاي چند بعدي در شبكه عصبي مصنوعي استفاده كرده و در بخش نوفه‌اي داده‌هاي لرزه‌نگاري متمركز است. در اين روش نشان‌گرهاي لرزه‌اي حساس به شناسايي دودكش در محدوده مورد نظر پردازش كرده و سپس با استفاده از شبكه عصبي نشان‌گرهاي جديدي از نشان‌گرهاي وروردي اوليه حاصل مي‌شود. تكرار پلكاني چنين فرآيندي سبب بهينه شدن اطلاعات و شناسائي دودكش از زمينه لرزه‌اي مي‌شود. در اين مطالعه يكي از ميادين بخش مركزي خليج فارس مورد بررسي قرار گرفت و حضور دود كش گازي در آن اثبات شد. خروج گاز از سنگ منشاء سيلورين به مخازن گروه دهرم بر روي داده‌هاي لرزه‌اي قابل رويت است. البته به هم ريختگي رفلكتورها در اعماق زياد، خود متاثر از كيفيت ضعيف داده‌ها در اين اعماق است. به علاوه وجود اثرات دودكش در اعماق پائين‌تر از دهرم، خروج گاز از مخزن نيز در طول زمان زمين‌شناسي رخ داده است كه اثرات آن تا انتهاي كرتاسه ديده مي‌شود. عملكرد گسل نيز عامل ديگري است كه در خروج گاز تاثير‌گذار مي‌باشد. اين گسل با عبور از سنگ پوشش ضخيم دشتك، تا تورونين را تحت تاثير قرار داده و خروج گاز در كل اين فواصل ديده مي‌شود.

فاقد چكيده