درآمدي بر قراردادهاي فارم اوت در صنعت نفت

بدون عنوان

از آنجا كه پروژه‌هاي موضوع قراردادهاي نفت و گاز پيچيده، طولاني‌مدت، پرريسك و پرهزينه‌اند پيمانكار يا شركت نفتي صاحب امتياز اكتشاف، توسعه و بهره‌برداري ممكن است توان اجراي انفرادي عمليات نفتي را با پذيرش ريسك انحصاري از حيث فني يا مالي نداشته باشد يا به‌علت گستردگي منطقه‌ي اكتشافي و نياز به كسب اطلاعات زمين‌شناسي در منطقه‌ي قراردادي به تنهايي قادر به اجراي عمليات لرزه‌نگاري و حفاري چاه‌هاي اكتشافي نباشد. به‌همين دليل معمولاً شركت‌هاي درگير در پروژه از پذيرش انفرادي انجام چنين عملياتي اجتناب مي‌كنند؛ از جنبه‌ي تأمين منابع مالي نيز بانك‌ها يا مؤسسات مالي به‌دليل وجود ريسك‌ها و چالش‌هاي مذكور به‌ندرت اقدام به تأمين مالي اين عمليات مي‌كنند. به‌دليل الزامات يادشده و جهت مقابله با اين مشكلات در سال‌هاي اخير نوعي از ترتيبات قراردادي با عنوان فارم‌اوت در صنعت نفت و گاز بسيار رواج يافته است. به‌دليل اين ترتيب قرادادي كه شيوه‌ي خاصي از واگذاري قرارداد محسوب مي‌شود پيمانكار اصلي طرف قرارداد پايه (اعم از امتيازي، مشاركت در توليد، مشاركت در سرمايه‌گذاري، خدمت و بيع‌متقابل) كه متصدي اجراي عمليات نفتي است متعهد مي‌شود بخشي از سهم‌الشركه يا حقوق مشاركتي خود را به شركت نفتي ديگري واگذار كند؛ مشروط به اينكه شركت اخير تعهدات محوله به خود را به‌دليل چنين قراردادي انجام دهد.

فاقد چكيده