توسعه و تدوين مدل تعيين سطح بهينه توليد نفت خام و گاز غني بر اساس فاكتورهاي فني و زمين شناسي و عناصر قراردادي در پروژه هاي نفت و گاز ايران

بدون عنوان

اين پژوهش به بررسي، توسعه و تدوين مدل رياضي تعيين سطح بهينه توليد نفت‌خام و گاز غني، بر اساس فاكتورهاي فني و زمين‌شناسي و عناصر قراردادي در پروژه‌هاي نفت و گاز ايران مي‌پردازد. مقصود از سطح بهينه توليد، سطحي از توليد است كه به‌ازاي آن سطح از توليد، منافع اقتصادي حاصل از پروژه نفت و گاز حداكثر مي‌گردد. براي اين منظور ابتدا مدل‌هاي رايج در تعيين سطح بهينه توليد نفت و گاز مورد مطالعه و بررسي قرار گرفتند و پس از شناسايي نواقص و اشاره به كاستي‌هاي هريك، مدل جامعي براي تعيين سطح بهينه توليد نفت و گاز در پروژه‌هاي نفت و گاز ايران پيشنهاد گرديد. مدل پيشنهادي در اين پژوهش از شاخه مدل‌هاي بهينه‌يابي غيرخطي و پوياست كه در آن، حداكثرسازي ارزش خالص فعلي هريك از پروژه‌هاي نفت و گاز به‌ازاي سطح توليد موردنظر به‌عنوان تابع هدف تنظيم گرديده و فاكتورهاي فني، تكنولوژيكي و عناصر قراردادي به‌عنوان قيود‌(محدوديت) به مدل تحميل ‌شده‌اند. نتايج حاصل از اين پژوهش در تعيين سطح توليد نفت‌خام و گاز غني و نيز تدوين طرح جامع توسعه ميادين نفت و گاز كشور از سوي واحد برنامه‌ريزي تلفيقي شركت ملي نفت ايران قابل ‌استفاده است. همچنين نتايج اين پژوهش به شركت‌هاي فعال در صنعت نفت و گاز كمك مي‌كند براي توسعه و بهره‌برداري بهينه از ميادين نفت و گاز، استراتژي‌ها و برنامه‌هاي مؤثرتر و سودمندتري طراحي نمايند

فاقد چكيده