اسلام و ايمان در كشف‌الاسرار و عُدَّةالابرار ابوالفضل رشيدالدّين ميبدي

ايمان و مشتقات آن به‌كرّات در قرآن كريم به‌كار رفته و در آن از انسان‌ها درخواست شده است كه به خدا ايمان بياورند. اين مفهوم از لحاظ تاريخي نخستين و مهم‌ترين مفهوم كلامي در اسلام بود. با توجه‌ به اهميّت ايمان در قرآن كريم و به دنبال آن در كلام اسلامي، بديهي است كه در تفاسير قرآن كريم نيز مورد توجه قرار گيرد. يكي از تفاسيري كه اين موضوع را به‌تفصيل و از نگاه تفسيري و عرفاني مورد بررسي قرار داده، تفسير كشف‌الاسرار و عُدّة‌الابرار، اثرِ رشيدالدّين ابوالفضل ميبدي است. اين مقاله كه با روش توصيفي و تحليلي نگارش يافته، به تبيين معاني لغوي و اصطلاحي اسلام و ايمان، رابطه‌ي بين آن دو، نقش اجزاي ايمان در نجات و... در اين تفسير مي‌پردازد. در كشف‌الاسرار، اسلام و ايمان، به ‌ترتيب، داراي سه و دو معنا هستند. آن دو در معناي دوم، به يك معنا هستند و آن عبارت است از اقرار به زبان، تصديق به قلب، عمل به اركان و پيروي از سنّت. تصديق قلبي، گرچه براي نجات آن‌جهاني ضروري است، ولي نجات انسان نه به آن، بلكه به مغفرت خدا بستگي دارد.