الگوي موانع كارآفريني سازماني در يك مركز صنعتي دفاعي با استفاده از مدل سه‌شاخگي

توسعه كارآفريني سازماني در محيط­ هاي پويا و رقابتي امروز به وجود زيرساخت­ هاي مناسب نياز دارد. در اين راستا پژوهش حاضر به بررسي موانع كارآفريني سازماني در يكي از مراكز صنعتي نظامي بر اساس مدل سه شاخگي (ساختاري، رفتاري و زمينه­ اي) پرداخته است. اين تحقيق بر مبناي دستاوردها از نوع كاربردي بوده و بر مبناي اهداف از نوع تحقيق توصيفي-پيمايشي مي‌باشد. جامعه آماري تحقيق شامل كارشناسان يك مركز صنعتي دفاعي است كه با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده تعداد 195نفر از آن‌ها به عنوان نمونه آماري انتخاب شده­اند. ابزار جمع­ آوري داده‌ها پرسش نامه­ اي محقق ساخته بوده و براي تحليل داده‌ها نيز از آزمون­ هاي تي تك نمونه‌اي و فريدمن استفاده شده است. در سازمان صنعتي نظامي مورد بررسي موانع رفتاري كارآفرينانه وجود ندارد، اما برخي موانع ساختاري و زمينه­ اي كارآفريني وجود دارد. موانع رفتاري كارآفريني در ميان افراد داراي سطح تحصيلات بالاتر كمتر است. افزون بر اين افراد داراي آشنايي بيشتر با مباحث كارآفريني از ويژگي ­هاي رفتاري كارآفريني بالاتري برخوردار بودند. بهسازي وضعيت موجود زيرساخت­ هاي نگرشي، رفتاري، فرهنگي، قانوني و ارتباطات مي­تواند به توسعه كارآفريني سازماني مساعدت كند. در اين ميان پرداختن به عواملي كه در حال حاضر از وضعيت مناسبي برخوردار نيستند و اولويت بيشتري دارند تاثير گذاري بيشتري خواهد داشت.

فاقد چكيده مي باشد