بازنمايي فرايندهاي واجي لهجۀ گلپايگاني در چارچوب نظريۀ بهينگي

پژوهش حاضر به‌ عنوان مطالعه­ اي توصيفي-تحليلي با هدف بررسي مهم‌ترين فرايند‌هاي واجي لهجۀ گلپايگاني در چارچوب نظريۀ بهينگي به نگارش درآمده‌ است. در اين پژوهش گونۀ معيار زبان فارسي كه توسط گويندگان خبر در رسانۀ ملي به‌ كار مي‌رود، به‌ عنوان صورت درونداد و لهجۀ گلپايگاني به‌ عنوان يكي از لهجه‌هاي فارسي معيار، برونداد لحاظ ‌شده‌است. با توجه به تنوع تلفظ در روستاها و مناطق مختلف اين شهرستان، در اين پژوهش تنها لهجۀ منطقۀ شهرنشيني و مركزي گلپايگان بررسي شده‌ است. داده‌هاي بررسي در اين پژوهش توسط نگارنده كه گويشور لهجۀ گلپايگاني است، از گفتار روزمرۀ گويشوران اين لهجه گرد‌آوري شده‌است. نتايج اين بررسي‌ نشان‌ مي‌دهد پررخدادترين فرايندهاي واجي در اين لهجه، تضعيف، هماهنگي واكه‌اي، ناهمگوني واكه‌اي و قلب مي‌باشد و از ميان انواع فرايند تضعيف، سايشي‌شدگي و ناسوده‌شدگي از ديگر انواع تضعيف بيشتر وجود دارد. همچنين در چارچوب نظريۀ بهينگي، محدوديت‌هاي حاكم بر صورت‌هاي بهينه، اغلب از دستۀ محدوديت‌هاي نشانداري هستند.

فاقد چكيده مي باشد