بررسي وجود سطح بهينه مديريت سرمايه در گردش و تأثير محدوديت مالي بر سطح بهينه موجود

امروزه در همه واحدهاي تجاري سرمايه در گردش بخش اعظم سرمايه شركت را به خود اختصاص مي­دهد و به تبع مديريت سرمايه در گردش يكي از وظايف مهم مدير مالي شركت است و نقش مهمي در دست­يابي به اهداف، سياست­ها و موفقيت­هاي شركت دارد. هدف پژوهش حاضر بررسي وجود سطح بهينه مديريت سرمايه در گردش كه در آن منافع و هزينه­هاي سرمايه­گذاري در سرمايه در گردش با توجه به عملكرد شركت برابر شده و ارزش شركت حداكثر شود و همچنين تأثير محدوديت مالي بر اين سطح بهينه مي­باشد. بدين منظور نمونه­اي شامل 177 شركت فعال در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زماني 13941385 مورد بررسي قرار گرفتند. مديريت سرمايه در گردش از طريق چرخه تبديل وجه نقد و محدوديت مالي نيز از طريق روش امتيازدهي تركيبي اندازه­گيري شدند. در اين پژوهش از رگرسيون چندمتغيره غيرخطي با روش برآورد حداقل مربعات تعميم يافته (GLS) استفاده شد. نتايج نشان داد كه سطح بهينه­­اي از مديريت سرمايه در گردش وجود دارد كه در آن ارزش شركت بهينه مي­باشد. همچنين نتايج نشان داد محدوديت مالي بر سطح بهينه مديريت سرمايه در گردش تأثير معنادار و مستقيم دارد.