الگوي كنترل داخلي در سيستم هاي برنامه‌ريزي منابع‌سازماني

كنترل‌داخلي در جهت پيشبرد اهداف شركت و تصميم‌گيري مديران داراي اهميت مي‌باشد. پژوهش حاضر ارائه مدلي كاربردي در جهت شناسايي عوامل تأثيرگذار بر كنترل‌داخلي شركت­هاي داراي سيستم‌برنامه‌ريزي‌منابع‌سازمان مي‌باشد با توجه به ماهيت خاص شركت­هاي داراي اين سيستم و پيچيده‌تر شدن معاملات و همچنين نبود منابعي در زمينه كنترل‌هاي‌داخلي كه جوابگوي شركت­هاي داراي اين سيستم باشد، انجام تحقيقي در اين زمينه ضروري به‌نظر مي‌رسد. در اين الگو فرآيند كنترل‌داخلي به 6 فاز، ساختارسازماني، اخلاق‌حرفه‌اي، امنيت، ريسك، گزارشات و درنهايت استراتژي‌هاي سازماني تقسيم شده‌است. اين پژوهش به صورت پيمايشي و از ميان خبرگان انجام شده‌است، و 52 مولفه‌ي تحقيق از بين 350 مولفه مورد برازش قرار‌گرفته، با استفاده از نرم‌افزار smart PLS، بررسي سوال­هاي‌پژوهش در دستور كار قرار‌گرفت. نتايج نشان مي‌دهد كه استفاده از اين مدل نه‌تنها باعث افزايش اثربخشي و كارايي كنترل‌داخلي در اين شركت­ها مي‌باشد بلكه داراي مزايايي از قبيل فرآهم نمودن شرايط براي پياده‌سازي و اجراي‌حسابرسي فناوري‌اطلاعات، به‌روزرساني سيستم‌كنترل‌داخلي از طريق شناسايي و تعيين نقاط ضعف موجود و انجام اقدامات اصلاحي، كاهش ريسك در سازمان­هاي داراي سيستم‌برنامه‌ريزي‌منابع‌سازمان و افزايش نظارت بر سازمان مي‌باشد.