اثر تعديل كنندگي مراحل چرخه عمر شركتها بر رابطه بين سرمايهگذاري در منابع انساني و سيستم كنترلهاي داخلي (مطالعه موردي: شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران)

به طور يقين رفتار شركت­ها در هر يك از مراحل چرخه عمري تأثير بسزايي در ارزش شركت­ها خواهند داشت. منابع موجود در سازمان، جهت رسيدن به اهداف كوتاه مدت وبلندمدت سازمان است. نيروي انساني به عنوان يك منابع سرمايه‌اي مورد توجه مديران تمامي واحدهاي اقتصادي و نهادهاي اجتماعي درجهت ارتقاي سطح عملكرد و افزايش بازدهي آنان قرار گرفته است. در اين مقاله با بهره گيري از عوامل تعيين كننده سرمايه­گذاري منابع انساني، اثرات ايجاد شده بر كنترل­هاي داخلي 90 نمونه از شركت­هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بين سال­هاي 1385 الي 1395 در چارچوب چرخه عمر شركت­­ها مورد بررسي قرار گرفته است. براي بررسي عوامل تعيين كننده منابع انساني در كنترل­هاي داخلي، تعداد پرسنل در بخش كنترل داخلي را به عنوان يك تابع از ويژگي­هاي شركت­هاي ذكر شده در نظر گرفته شده است. در اين مطالعه به علت نوع داده­هاي مورد مطالعه، روش داده­هاي تابلويي مورد استفاده قرار مي­گيرد. نتايج حاكي از اثرگذاري متغييرهايي همچون اندازه شركت، عمر شركت، پيچيدگي فعاليت­ها، بحران مالي، صادرات و مالكيت دولتي و خصوصي بر تعداد پرسنل در بخش كنترل داخلي مي­باشد. به طوري كلي تمام متغيرهاي ذكر شده به استثناي بحران­هاي مالي و مالكيت خصوصي تأثير مثبت معناداري بر افزايش تعداد كاركنان شركت و افزايش كنترل داخلي اين شركت­ها دارند. همچنين يافته­ها نشان مي­دهد كه شركت­هاي كه در مرحله بلوغ به سر مي­برند؛ نسبت به مرحله رشد و افول داراي قدرت توضيح دهندگي بيشتري براي رابطه بين سرمايه گذاري در منابع انساني و سيستم­هاي كنترل­هاي داخلي دارند.