عوامل تعيين ‌كننده ركود تورمي در صنايع كارخانه‌اي ايران

بررسي عوامل تعيين‌كننده شرايط ركود تورمي در اقتصاد ايران، هدف مطالعه حاضر است. در اين مطالعه از مدل لوجيت با اثرات ثابت و اطلاعات آماري صنايع كارخانه‌اي ايران طبقه‌بندي شده در سه گروه مبتني بر منابع، صنايع با تكنولوزي پايين و صنايع با تكنولوزي متوسط به بالا طي دوره زماني 1374-1392، تاثير متغيرهاي واردات كالاهاي واسطه‌اي، هزينه نيروي كار، هزينه سرمايه (نرخ بهره بانكي)، نرخ ارز، بهره‌وري نيروي كار و درآمد نفت بر وضعيت ركود تورمي در صنايع كارخانه‌‌اي ايران را مورد بررسي قرار داديم. صنايعي كه كمتر از ۵۰ درصد از ظرفيت اسمي خود را مورد استفاده قرار داده و داراي مازاد نيروي كار بيش از ۲۰ درصد باشند و ضريب نسبت سرمايه به توليد آن‌ها از ۳۰ درصد بيشتر باشد به عنوان صنايع مبتلا به ركود تورمي در نظر گرفته شده و به آن‌ها، ارزش يك و ساير صنايع، ارزش صفر داده شده و به عنوان متغيرهاي وابسته در مدل درنظر گرفته شدند. نتيجه مطالعه نشان‌دهنده تاثير مثبت و از نظر آماري معني‌دار همه متغيرها به استثناي بهره‌وري نيروي كار بر روند ركود تورمي حاكم بر صنايع كارخانه‌اي ايران است. به اين ترتيب مي‌توان گفت كه متغيرهاي نرخ بهره، نرخ ارز و هزينه كالاهاي واسطه‌اي وارداتي بر عارضه ركود تورمي در صنايع كارخانه‌اي ايران موثر بوده‌اند. تاثير اين متغيرها تقريبا در تمام صنايع كارخانه‌اي ايران مشابه بوده است.