تشبيه و استعاره از منظر دستوري در منظومه ويس و رامين

علوم ادبي درنظر اكثر علما مشتمل بردانشهايي چون دستور ، لغت ، عروض ، بيان و ... ميباشد و اين علوم ما را ياري ميكنند تا بتوانيم در درجه اول درست بگوييم و بنويسيم و سپس به خلق ادبي ، محاكات و التذاذ ادبي نايل شويم ، بي شك تمامي دانشهاي فوق با هم در تعامل ، تاثيرگذاري و تاثيرپذيري ميباشند و يكي كامل كننده ديگري و ديگري زينت بخش كلام است . ما در اين مقاله سعي نموديم تشبيه و استعاره هاي منظومه كهن ويس و رامين را كه از مباحث علم بيان هستند از منظر دستوري و نحوي بررسي كنيم و بين اين دو مقوله ارتباطي منطقي برقرار نماييم اين مقاله بر اساس الگوي ارائه شده توسط دكتر خسرو فرشيدوردست كه در كتاب درباره ادبيات و نقد ادبي و در مبحث تشبيه و استعاره بيان كرده اند.