انبساط كلمات و خلق عبارات در كلام سعدي شيرازي

فن انبساط كلمه يا عبارت، توسع بخشيدن به دايره معاني الفاظ و عبارات، همچنين طلب تداعي معاني تازه و نهادن سنگيني بار معناي نامعهود بر دوش واژه ها، به اقتضاي حال و گفتار است كه تاثير فراوان بر فصاحت و سلاست سخن سعدي به عنوان شاخص ترين ويژگي كلامش دارد. از اينرو وي ضمن عبور آسان از موانع توقف و گريوه هاي درنگ در گفتار، بر غناي زبان و ادبيات مي افزايد و زنجيره واژه ها را گسترده تر مينمايد. در اين مقاله واژه ها و تركيبات بديع سعدي و گسترش ظرفيتهاي معنايي آنها، بررسي و تحليل شده است.