تبارشناسي زن اثيري در بوف كور صادق هدايت بر پايه كشفيات «نقاره‌خانه ري»

شيوه نگارش و پرداخت شخصيت‌ها در رمان بوف كور به‌ گونه‌اي ا‌ست كه اين متن را همواره در ميدان ديدگاه‌هاي گوناگون و رويكردهاي مختلف قرار داده‌است. يكي از شخصيت‌هاي رازآميز و بحث‌برانگيز اين رمان، «زن اثيري» است. تاكنون نظرهاي گوناگوني درباره چيستي و كيستي اين زنِ داستاني از سوي تفسيرگران و منتقدان بازگفته شده‌است. اين مقاله پس از بررسي ديدگاه‌هاي پيش‌گفته، به تبارشناسي «زن اثيري» بر پايه نشانه‌هايي از درون متن و نشانه‌هايي از بيرون متن پرداخته‌است. اين نوشته در پي پاسخ بدين پرسش است: آيا شخصيت «زن اثيري» تنها برآمده از خيالِ خلاق داستان‌پرداز است يا ريشه در واقعيت‌هاي بيروني دارد. نتيجه اين پژوهش نشان مي‌دهد كه تصوير زن اثيري و مكان به‌خاك‌سپاري او با برخي از يافته‌هاي باستان‌شناسي در منطقه «نقاره‌خانه ري» همسويي دارد. بازگشت روان مردگان به جهان زندگان در آثار ديگر هدايت نيز نظر نگارندگان اين مقاله را پشتيباني مي‌كند كه معتقدند: «اين زن مي‌تواند همان نجيب‌زاده ديلمي باشد كه در نقاره‌خانه ري به خاك سپرده شده، از سوي هدايت بازآفريده شده‌است».