نقد اجتماعي‌‌ـ‌‌ سياسي رمان بادبادك‌باز به روش ساختگرايي گلدمن

به عقيده پژوهشگران عرصه جامعه‌شناسي ادبيات هر قصه و اثر ادبي ديگر، وقايع زمانه خود را بازگو مي‌كند و قصه در حقيقت، شكل بيان هنري همان وقايع اجتماعي است. با اين تفاوت كه جامعه‌شناسي به زبان علمي درباره آن مسائل گفتگو مي‌كند. بنابراين، بررسي ادبيات با روشي علمي، جوهر آثار ادبي، شرايط و مقتضيات محيط اجتماعي در بر گيرنده و پرورنده شاعر و نويسنده و نيز جهان‌بيني، موضع فكري و فرهنگي آنان را با توجه به سفارش‌هاي اجتماعي مطالعه مي‌كند. در اين مقاله، به بررسي اجتماعي‌‌ـ‌‌ سياسي رمان بادبادك‌باز اثر خالد حسيني، نويسنده افغاني‌تبار مقيم آمريكا، با توجه به روش ساختگرايي گلدمن مي‌پردازيم. در اين شيوه، محتواي اثر ادبي و رابطه آن را با جامعه‌اي بررسي مي‌كنند كه اثر در آن خلق شده‌است و به جاي توصيف محتواي اثر ادبي، به بررسي محتوا و رابطه آن با جهان‌نگري در يك دوران خاص مي‌پردازند. لذا در اين رمان به‌اختصار به روحيات و شرايط زندگي مردم وتبيين پديده‌ها، رفتارها، ساخت‌ها و فرازونشيب‌هاي اجتماعي‌‌ـ‌‌ سياسي زندگي شخصيت‌هاي رمان در سه دوره سياسي تاريخ افغانستان اشاره شده‌است و مهم‌ترين يافته‌ها در تحليل رمان مذكور، به نبودِ آمادگي و زيرساخت‌هاي كافي براي پذيرش نظام جمهوري از جانب افغان‌ها، برتري قوم پشتون بر ديگر اقوام (كه طالبان نيز از دل اين قوم برآمده‌اند) و نيز نقش آمريكا به عنوان منجي افغانستان اشاره دارد.