بررسي و تحليل ساختار شعر ابن حسام بر اساس نظريه جفري ليچ

پژوهش‌هاي سنتي در عين آنكه نارسا، پراكنده و فاقد مباني نظري مي‌باشند، در واقع جايي هستند كه ادبيات به طور انتزاعي مورد مطالعه و بررسي قرار مي‌گيرد. در اين شكل از مطالعه ديدگاهي تجويزي و گونه­اي از بايد و نبايدها درباره ادبيات مطرح مي‌شود. پژوهش‌گران ادبي با ورود نظريه پژوهش‌هاي ادبي جنبه‌هاي گوناگون ادبيات را مورد بررسي قرار داده و با بكارگيري آن، آن‌ها را از مقام نظر به عمل آورده‌اند. فايده اين نوع مطالعات عملي، به كار بستن و انطباق نظريه‌ها با متون ويژه است تا اين نظريه‌ها ملموس و عيني شوند. در اين پژوهش بر مبناي الگوي هنجارگريزي ليچ (1969) كه با ديدگاهي ساختارگرايانه طرح شده با روش تحليلي توصيفي به بررسي هشت نوع هنجار گريزي(واژگاني، نحوي، آوايي، نوشتاري، معنايي، گويشي، سبكي، زماني) در اشعار ابن حسام پرداخته شده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه بسامد وقوع هنجارگريزي معنايي در سخن وي بيش از ساير هنجارگريزي­هاست و هنجارگريزي نحوي، زماني و واژگاني و آوايي و سبكي و گويشي ترتيب در جايگاه­هاي بعدي قرار گرفته­اند و هنجارگريزي نوشتاري كه بيش‌تر مربوط به شعر نو است، بسامد صفر داشته است.