طراحي مدل ارتباطي هوش هيجاني، اضطراب فيزيكي اجتماعي و رضايت از زندگي دانشجويان تربيت‌بدني

هدف پژوهش حاضر، تعيين مدل ارتباطي بين هوش هيجاني و اضطراب فيزيكي اجتماعي با رضايت از زندگي دانشجويان تربيت‌بدني دانشكده فني و حرفه‌اي الزهراي مشهد بود. جامعه آماري شامل تمامي دانشجويان رشته تربيت‌بدني دانشكده فني و حرفه‌اي دخترانه الزهراي مشهد بود كه براساس آمار، تعداد آن‌ها 270 نفر تعيين شد. روش نمونه‌گيري به‌صورت كل‌شمار بود و همه جامعه به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسش‌نامه‌هاي هوش هيجاني شاته و همكاران (1998)، اضطراب فيزيكي اجتماعي هارت و همكاران (1989) و رضايت از زندگي داينر و همكاران (1985) بودند. از مدل معادلات ساختاري براي بررسي رابطه علي و معلولي متغيرها استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه هوش هيجاني بر رضايت از زندگي اثر مثبت معناداري دارد. همچنين، برمبناي نتايج، هوش هيجاني بر اضطراب فيزيكي اجتماعي و اضطراب فيزيكي اجتماعي بر رضايت از زندگي اثر منفي معناداري دارند. درنهايت، براساس مدل پژوهش مشخص شد كه هوش هيجاني ازطريق اضطراب فيزيكي اجتماعي بر رضايت از زندگي تأثير مثبت و معناداري دارد.درمجموع، چنين به‌نظر مي‌رسد كه زندگي دانشگاهي با اضطراب‌هاي متعدد و پيچيده‌اي همراه شده است و توانايي مقابله با اين اضطراب ها ازطريق كسب توانمندي‌هاي هيجاني، زمينه حفظ و تأمين سلامت جسمي، عاطفي و رواني دانشجويان را فراهم مي‌كند.