اثر سبك هاي تدريس معلمان تربيت بدني بر هدف مداري ورزشي دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش سبك‌هاي تدريس معلم‌محور، بينابيني و دانش‌آموزمحور معلمان تربيت بدني بر هدفمداري (تكليف‌مداري و خودمداري) ورزشي دانش‌آموزان در كلاس تربيت بدني طراحي شده است. در يك پژوهش نيمه‌تجربي با پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پي‌گيري، 66 دانش‌آموز پسر پايه پنجم ابتدايي و سه معلم تربيت بدني از مدارس شهرستان كلاله به صورت تصادفي انتخاب شدند و در سه گروه سبك تدريس معلم‌محور (21 نفر)، بينابيني (23 نفر) و دانش‌آموزمحور (22 نفر) قرار گرفتند. دانش‌آموزان هر گروه در سه مرحله شروع، هفته پنجم و هفته دهم به پرسشنامه استاندارد هدفمداري (كامينگ و همكاران، 2008) پاسخ دادند. آزمون اندازه‌گيري مكرر نشان داد كه تكليف‌مداري و خودمداري در دانش‌آموزان آموزش ديده به سبك تدريس معلم‌محور كاهش معني‌داري داشتند. در مقابل، دانش‌آموزاني كه از معلم خود به سبك تدريس دانش‌آموزمحور آموزش ديده بودند، خودمداري آنها افزايش يافت در حالي كه بعد از ده هفته تكليف‌مداري رو به افول رفت. تغييرات در مكانيسم هدفمداري در هر يك از محيط‌هاي ورزشي (باشگاه در مقابل مدرسه)، نوع افراد (حرفه‌اي در مقابل مبتدي) و ساير عوامل كليدي متفاوت است. يافته‌هاي تحقيق به صراحت نشان داد كه بهترين سبك تدريس براي هدفمداري دانش‌آموزان در كلاس تربيت بدني مدارس، سبك بينابيني است.