اثر زمان‌بندي تمرين و ريتم شبانه‌روزي بر يادگيري مهارت فورهند تنيس روي ميز

هدف پژوهش حاضر، تعيين اثر زمان‌بندي تمرين و ريتم شبانه‌روزي بر يادگيري مهارت فورهند تنيس روي ميزبود. پژوهش حاضر ازنوع نيمه‌تجربي بود. بدين‌منظور، 40 آزمودني مبتدي، راست‌دست و با ميانگين سني 21/3± 22، براساس معيارهاي ورود به مطالعه انتخاب شدند و براساس انواع مختلف شبانه‏روزي، افراد به‌صورت تصادفي در چهار گروه قرار داده شدند. گروه اول (افراد صبحگاهي) تمرين بدني، گروه دوم (افراد صبحگاهي) تمرين تركيبي (تصويرسازي حركتي+ تمرين بدني)، گروه سوم (افراد عصرگاهي) تمرين بدني و گروه چهارم (افراد عصرگاهي) تمرين تركيبي (تصويرسازي حركتي+ تمرين بدني) بودند. گروه‏ها به‌مدت پنج جلسه مهارت فورهند تنيس روي ميز را تمرين كردند و در دو آزمون يادداري در صبح و عصر شركت كردند. نتايج تحليل واريانس مركب با اندازه‏هاي تكراري در مرحله اكتساب نشان داد عملكرد آزمودني‏ها در جلسات چهارم و پنجم بهتر از ساير جلسات است. بررسي ميانگين‏ها نشان داد كه گروه تمرين بدني صرف صبح‌فعال ضعيف‏ترين عملكرد و گروه تمرين تركيبي عصرفعال بهترين عملكرد را دارند (P lt;0.001). در آزمون يادداري اول، عملكرد آزمودني‏هاي صبح‌فعال بهتر از عملكرد آزمودني‏هاي عصرفعال است (P lt;0.001). نتايج آزمون يادداري دوم نشان داد كه عملكرد آزمودني‏هاي عصرفعال بهتر از عملكرد آزمودني‏هاي صبح‌فعال است. بررسي ميانگين‏ها نشان داد كه در آزمون يادداري دوم، گروه تمرين تركيبي عصرفعال بهترين عملكرد و گروه تمرين تركيبي صبح‌فعال ضعيف‏ترين عملكرد را دارند (P lt;0.001). يافته‏ ها نشان داد كه ميزان تأثيرگذاري تصويرسازي و تمرين بدني بر يادگيري مهارت حركتي تحت‌تأثير گروه‏هاي مختلف شبانه‏ روزي فرد و زمان تمرين فراگير در صبح يا عصر است.