تحليل عناصرخيالي اسطوره‌هاي عرفاني درحديقه‌الحقيقه وشريعه الطريقه سنائي غزنوي

اسطوره و كهن الگوهابيان كننده آرزوها و افكار جوامع بشري مملو از حكاياتي هستند، پيرامون خدايان، پهلوانان، موجودات فراطبيعي و حوادث خارق‌العاده كه در زمان‌هاي آغازين به وجود آمده‌اند، و در هر سرزميني بخشي از هويت، تمدن و فرهنگ آن سرزمين به شمار مي‌روند. روايت‌هاي عرفاني يكي از اساسي‌ترين محمل‌ها براي بروز كهن الگوها و اسطوره‌ها مي‌باشند، و اسطوره‌هاي عرفاني از بن مايه‌هاي پركاركرد در تاريخ و ادبيات فارسي به ويژه سرودهاي عرفاني هستند. به همين جهت بررسي كاركردهاي معنايي و تحليل و تفسير آنها موجب خواهد شد؛ كه خوانندگان آثار عرفاني، به درك و دريافت روشني از اين اسطوره‌ها در حوزه عرفان دست يابند. نگارندگان با توجه به اهميت نماد پردازي روايت‌هاي عرفاني و لزوم تفسير آنها براي درك متن و حصول كاركردهاي روايي آن به بررسي عناصر اسطوره‌اي عرفاني پرداخته‌اند. از آن جايي كه روايت‌هاي عرفاني از تمام اجزاي فرهنگي و انديشه بشري علي الخصوص كهن الگوها بهره مي‌برند، در اين مقاله برآنيم؛ كه با جستجو در حديقه الحقيقه و شريعه الطريقه به بررسي كاربرد عناصرخيالي اسطوره‌هاي عرفاني به شيوه تحليلي بپردازيم.