معراج عرفاني در هشت كتاب سهراب سپهري بر اساس الگوي كمپبل

«هشت كتاب» در يك نگاه كلّي سفري است از خودآگاه به ناخودآگاه و از ناخودآگاه به دنياي آگاهي. يافته هاي سپهري در اين كتاب شباهت بسياري با دريافت هاي شهودي متفكّرين و عرفا دارد. در اين كتاب الگوي سفر ديگر الگوها را به هم مي پيوندد. به عبارتي ساير الگوها چون الگوي مواجهه با آنيما، پير خردمند و سايه و... از رهگذر الگوي سفر امكان پذير مي شود. سپهري خود قهرمان سفر است. او سفري اسطوره اي ـ عرفاني را از دنياي خاموش «مرگ رنگ» آغاز مي كند تا در «ما هيچ، ما نگاه» به نگاهي روشن از هستي برسد. اين سفر قهرماني از دو ديدگاه قابل بررسي است؛ اوّل از ديدگاه مراحل معراج عرفاني و ديگر بر اساس الگوي كمپبل كه ادّعا مي شود بيشتر اسطوره هاي جهان بر اساس آن پي ريزي شده اند. كمپبل سه مرحله براي سير تحوّل و سفر تك اسطوره قهرمان در نظر مي گيرد كه عبارتند از: جدايي، رهيافت و بازگشت. از آنجايي كه «هشت كتاب» شرح سفري عرفاني ـ اساطيري است، ارزيابي آن بر اساس الگوي كمپبل، مي تواند جايگاه شهودي شاعر سالك را در هر دفتر شعري نشان دهد