سيماي نور و سرور پيامبر اكرم(ص) در متون عرفاني (با تأكيد بر مثنوي)

نور، يكي از موتيف‌هاي اصلي عرفان اسلامي را به خود اختصاص داده است. پيامبر(ص) بزرگ مردي است كه به دل‌هاي مؤمنين اطمينان و آرامش ارزاني مي‌دارد. او چنان شخصيّتي است كه حتّي نويسندگان و فلاسفه‌ غيرمسلمان را نيز تحت تأثير تعاليم عالي خود قرار داده است. نوري عالمتاب است كه فروغش همچنان پابرجاست. پيامبر(ص) نوري توأم با سرور دين و انسان‌هاست. سيماي مباركش، سرشار از عطوفت و محبت است. در اين پژوهش، به روش تحقيق كتابخانه‌اي از سيماي حضرت محمّد(ص)، در ديدگاه عرفاني با تأكيد بر مولانا سخن مي‌رود. مولانا با تشبيه نمودن سيماي معنوي نبي اكرم(ص) به آفتاب عالمتاب، نتيجه مي‌گيرد كه ختم رسل نور مطلقّ حقّ است كه در كالبَد بشري ظاهر شده است. به ديگر سخن، حقيقت نور محمّدي است كه واسطه‌ فيض موجودات ديگر شده است.