بررسي رابطه هوش معنوي و رفتار شهروندي سازماني؛ تحليل نقش سابقه خدمت (مطالعه موردي: حرم مطهر امام رضا (ع))

رفتار شهرونديِ سازماني و نتايج مطلوب آن در سازمان‎ها امري مهم و حياتي است. اهميت اين موضوع در سازمان‎هاي معنوي و مذهبي مانند آستان قدس رضوي دوچندان است. از اين‎رو، در پژوهش حاضر رابطه بين هوش معنوي و رفتار شهرونديِ سازماني با نقش تعديل‎گري سابقۀ خدمت، در حرم مطهر امام‎رضا (عليه‎السلام) بررسي شده است. اين پژوهش از حيث هدف كاربردي است. روش پژوهش نيز توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعۀ آماري پژوهش را كاركنان شاغل در حوزه اماكن متبركه تشكيل داده‎اند كه تعداد آنها 705 نفر است و بر اساس جدول مورگان، 247 نفر به‏صورت تصادفي طبقه‏بندي و به‎عنوان نمونۀ آماري براي پاسخگويي به پرسش‎نامۀ پژوهش انتخاب شده‏اند. ابزار جمع‏آوري داده‏ها، پرسش‎نامه‏هاي استاندارد رفتار شهرونديِ سازماني «بويل و همكاران» (2016) و پرسش‎نامۀ استاندارد هوش معنوي «عبدالرحمن و مدي‏شاه» (2015)، بوده است. براي تجزيه‎وتحليل داده‏ها از روش مدل‎يابي معادلات ساختاري و نرم‏افزارهاي SPSS و LISREL استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد هوش معنوي موجب افزايش رفتارهاي شهروندي سازماني مي‎شود. همچنين نقش تعديل‎گري مثبتِ سابقۀ خدمت در رابطۀ بين هوش معنوي و رفتار شهروندي سازماني تأييد شد.