استنادهاي كلامي امام‎رضا (عليه‎السلام) به آيات قصص در حوزه امامت

آيات تطهير، ولايت، اولي‎الأمر، تبليغ و آيات مشهور ديگر از ديرباز بخشي از مشهورترين استنادهاي كلامي اماميه بوده است. آيات قصص كمتر مورد توجه مفسران و متكلمان امامي قرار گرفته است، در حالي كه ائمه اطهار (عليهم‎السلام) در تبيين و دفاع از آموزه امامت عنايت بسياري به قصص قرآن داشته‎اند. در اين نوشتار تلاش شده با تكيه بر روايات امام‎رضا (عليه‎السلام) در مصادر روايي متقدم، به‎منظور بازسازي الگوي استنباط و استناد كلامي و دستيابي به شيوه‎هاي پاسخگويي به شبهات كلامي در حوزه امامت، استنادهاي تفسيري ـ كلامي امام به آيات قصص در حوزه امامت بررسي و تبيين شود. استناد امام‎رضا (عليه‎السلام) به اين‎گونه از آيات را مي‌توان يك رويكرد مهم در تفسير كلامي دانست در حالي‎كه در فضاي علمي اهل سنت، گفتمان اسرائيليات در تفسير قصص قرآن حاكميت دارد. بررسي‎ها نشان مى‏دهد عصمت امام، جريان امامت در ذريه ابراهيم (عليه‎السلام) علم لدنّي امام، ديدن و نشناختن امام، پذيرش ولايتعهدي و تفاوت معني آل و امت، مهم‎ترين مباحث كلامي حضرت در استناد به قصص قرآن است. سويه تأويلي حضرت رضا (عليه‎السلام) به آيات قصص، يكي ديگر از مباحثي است كه در اين نوشتار به آن پرداخته شده است.