بررسي معرفت شناختي هنر و زيبايي شناسي اسلامي بر اساس قرآن و سنت

انسان، همواره اميد داشته تا روزي، خود را به جايگاه حقيقي وعده داده در قرآن برساند. بدين منظور در ميان تمام راه‌ها، هنر و زيبايي را برگزيد. در پيمودن اين مسير براي هنرمند مسلمان «قرآن» و «سنت» راهنما بودند. او به آرماني يگانه يعني روح آموزه‌هاي قرآني، بيان وحدت الهي و وجوه الهي انسان وفادار بود. اين نوشتار در پي پاسخ به پرسش‌هاي ذيل است: هنر اسلامي و اصول زيبايي شناسي حاكم بر آن به چه ميزان از قرآن و سنت تأثير پذيرفته است؟ منبع الهام هنرمند در زيباآفريني را كجا بايد جستجو كرد؟ در واقع اين نوشتار در صدد هستي شناسي هنر قدسي اسلامي با استعانت از قرآن و سنت است. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه در هنر اسلامي آن كسي كه در جايگاه صورتگر ازلي قرار دارد، حضرت ذات مطلق الهي مي‌باشد. در هنر اسلامي قرآن و سنت سرچشمه كشف رموز موجود در اشياء و صور آن شناخته شدند. به باور نويسنده زيبايي و هنر در هنر اسلامي و نزد هنرمند مسلمان، به عنوان حاصل ذوق و زيبايي او، منبع الهام وي از متن حاكم بر اين زيبايي يعني قرآن و سنت پيامبر(ص) و ائمه(ع) حاصل شده است. ديگر اينكه تصوير و صناعت اسلامي برآمده از نگاه زيباشناختي الهام گرفته از اين دو متن روحاني ( قرآن و احاديث نبوي و امامان) مي باشد.