بررسي و مقايسه تطبيقي بن مايه رويين تني در سه اثر ادبي ايلياد ، شاهنامه و منظومه نيبلونگن

اين مقاله به موتيف يا بن مايه رويين تني در افسانه هاي يوناني، ايراني و ژرمني در سه اثر ادبي برجسته جهان ايلياد اثر هومر، شاهنامه شاهكار حكيم توس و منظومه نيبلونگن مي پردازد.شخصيتهاي اصلي افسانه هاي اساطيري خدايان افسانه اي ، اسطوره ها ، موجودات فراطبيعي و حيوانات شگفت آور هستند . اسطوره ها نمادي از ناتواني انسان در مقابل ضعف ها و آرزوهاي بشر هستند ، آرزوهايي همچون ناميرايي و رويين تني . موتيف رويين تني يكي از بارزترين بن مايه ها در افسانه ها به شمار مي رود.رويين تني را مي توان از سويي نياز و آرزوي هميشگي و غير قابل تحقق انسان ، براي مقابله با پديده ناشناخته و وهم انگيز مرگ دانست .اگر چه هريك از پهلوانان رويين تن افسانه هاي اساطيري نقطه ضعفي دارند كه در نهايت به مرگ آنها مي انجامد . اين مقاله سعي دارد در چهار چوب ادبيات تطبيقي به چگونگي پيدايش و سير تحول رويين تني و نيز تاثير و تاثر و شباهتهاي اين بن مايه در آثار حماسي جاودان بپردازد.