از فرآيندهاي ترجمه تا راه حل فرازبان

پيشرفت علوم زبان روزبه‌روز لايه‌هاي نهاني و زيرين زبان را برايمان آشكارتر مي‌كند و علم ترجمه‌شناسي نيز به‌نوبه خود ما را به كشف شگفتي‌هايي كه در برخورد و تماس زبان‌ها در جريان ترجمه به‌وجود مي‌آيند، رهنمون مي‌سازد. در اين پژوهش تأكيد ويژه ما بر اهميت واقعيت فرازبان در كار ترجمه است. فرازبان هرچند از زبان نشئت مي‌گيرد و با زبان پديد مي‌آيد، ريشه در بطن فرهنگ قومي دارد. براي تسهيل در طرح چنين فرضيه‌اي پا را از طرح فرآيندهاي اصلي ترجمه (فرانسه‌فارسي) فراتر نهاده و با كمك سبك‌شناسي تطبيقي نشان خواهيم داد كه چگونه نشانه‌هاي زباني يا صورت‌هاي كلامي به‌خودي خود قابل ترجمه نيستند، يا اگر باشند حاوي تمام ابعاد معنا نيستند. در انتقال معنا معيارهايي همچون «سنخ عادي» يا «سنخ غيرعادي» امور اهميت مي‌يابند كه صرفاً با توجه به تقابل فرهنگ مبدأ و فرهنگ مقصد مطرح و مشخص مي‌گردند.