توصيف برخي هنجارهاي زباني مترجمان ادبي ايران از آغاز مشروطه تا كنون

اگرچه ترجمه بالنفسه داراي ماهيت تاريخي است، پژوهش درباره جنبه‌هاي تاريخي آن يا به‌عبارتي «تاريخ‌نگاري» ترجمه بحثي نسبتاً جديد است و تاكنون در اين زمينه نسبت به ديگر حوزه‌هاي پژوهشي ترجمه كار چنداني صورت نگرفته است تا حدي كه مي‌توان گفت وضعيت تاريخ ترجمه قابل قياس با تاريخ‌نگاري در ساير رشته‌ها نيست. اين پژوهش، در چارچوب مطالعات توصيفي ترجمه يعني نظريه توري در مورد هنجارها و قوانين ترجمه، اون‌زهر در باب رپرتواي فرهنگي و مطالعات پيكره‌اي در ترجمه انجام شده است. هدف اين پژوهش توصيف هنجارهاي زباني سه نسل از مترجمان ادبي ايران است. در اين پژوهش هفت هنجار زباني، تركيب قيد و صفت، واژگان عربي، گرته‌برداري نحوي، تنوع قيود توصيف‌كننده افعال ناقل، تنوع فعل ناقل، نقطه‌ويرگول و خط تيره در سه پيكره از سه نسل مترجم ادبي پس از مشروطه انتخاب و بررسي شد. يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد كه با گذشت زمان، بسامد تركيب قيد و صفت، واژگان عربي، قيود توصيف‌كننده افعال ناقل، افعال ناقل غير از «گفت»، گرته‌برداري نحوي، نقطه‌ويرگول و خط تيره بيشتر شده است. يافته‌ها براساس سنت ترجمه، امكانات زبان فارسي و توانمندي‌هاي مترجمان سه دوره واكاوي شد.; amp;nbsp;