تدوين فرايندي براي بازمهندسي يك قطعه اتصال در بال مركزي يك هواپيماي تجاري

Development of a Procedure for Re-engineering of the Central Wing Component of a Commercial Aircraft

در اين تحقيق، چگونگي وقوع گسيختگي (در اثر رشد ترك) در يك قطعه اتصال مربوط به بال مركزي يك هواپيماي تجاري مورد نظر قرار گرفته و علت شكست توسط آزمون‌هاي مختلف مكانيكي، متالورژيكي و فراكتوگرافي، بررسي گرديده است. سپس فرآيندي بر مبناي سند استاندارد MIL-1530 ويرايش C تدوين و بر اساس آن بازمهندسي قطعه و طراحي مجدد آن به منظور افزايش كارايي قطعه انجام شد. نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهد كه اساساً بازمهندسي قطعات سازه‌هاي هوايي بايد با توجه به مباني و ديدگاه استفاده شده در طراحي سازه مورد نظر و با رويكرد استاندارد همراه با آناليزهاي عددي و تجربي مناسب انجام پذيرد. اگرچه تمسك صرف به استاندارد مي‌تواند قدري كار را پيچيده كند، ليكن با قضاوت صحيح و استفاده از اصول و قواعد حاكم بر استاندارد، مي‌توان فرايند مناسبي براي بازمهندسي قطعات سازه‌هاي هوايي منطبق بر امكانات و شرايط موجود تدوين كرد.

In this research, an investigation has been made to find out the reasons of failure occurred in the wing box connection of a commercial aircraft. The investigation consists of mechanical, metallurgical and fractographical tests. A procedure based on MIL-1530-C standard has then been developed for the purpose of re-engineering of the failed component to achieve a design with a higher performance. The results of this research emphasis that to get rid of the deficiencies in aeronautical structural components, an appropriate re-engineering procedure must be derived based on the original used design philosophy in conjunction with appropriate numerical and experimental tests. It is concluded that practical use of this standard can be a complicated task and therefore a refined methodology has to be derived instead based on the considered standard rules and judgments.