مطالعة جامعه شناختي نزاع هاي خياباني (بررسي افراد درگير نزاع در شهر سنندج)

هدف مطالعة حاضر بررسي وضعيت نزاع هاي خياباني شهروندان سنندج و عوامل و مؤلفه هاي مؤثر بر آن است. روش نوشتار حاضر كيفي و مبتني بر نظرية زمين هاي است كه در آن 15 نفر از افراد درگير در نزا عهاي خياباني ازطريق نمونه گيري هدفمند و گلوله برفي انتخاب شده و در مطالعه مشاركت كرده اند. داده هاي پژوهش به روش مصاحبة نيمه ساختاريافته جمع آوري شده و از روش مقايسه اي مداوم استراوس و كوربين نيز براي تحليل داده ها استفاده شده است. از ميان 64 كد اوليه، هفت مقوله انتخاب شد و با توجه به روابط و مقايسة آنها، مقولة "بي قوارگي اجتماعي انسداد كنش ارتباطي" به منزلة مقولة مركزي معرفي شد. يافته هاي پژوهش مبتني بر مصاحبه با افراد درگير در نزاع هاي خياباني و كدگذاري پاسخ ها، حاكي از آن است كه سه دسته عوامل علّي، زمينه اي و مداخله اي در الگوي پارادايمي مؤثر شناخته شده اند: عوامل علّي شامل ضعف مهار تهاي ارتباطي، كاهش آستانة تحمل و اختلافات مالي و خانوادگي؛ عوامل زمينه اي، ازجمله شامل محل سكونت، پايگاه اجتماعي اقتصادي و تحصيلات فرد و والدين، و مؤلف ههاي مهياكنندة موقعيت نزاع و درگيري در سطح شهر سنندج بوده اند؛ عوامل مداخله گر يا تسهيل كننده دربرگيرندة خشونت ساختاري و فقر فرهنگي بوده است. از نتايج اين مطالعه برم يآيد كه اثر متقابل اين عوامل و تعامل بين آنها زمينه هاي نزاع، گرايش به نزاع و درنهايت وقوع نزاع خياباني در شهر سنندج را فراهم كرده است.