اثربخشي آموزش مهارت هاي اجتماعي بر مشكلات رفتاري و مهارت هاي اجتماعي نوجوانان دچار اختلال طيف اُتيسم با عملكرد بالا

The effectiveness of social skills training on social skills and behavior problems in adolescents with high-functioning autism spectrum disorder

هدف: هدف پژوهش تعيين اثربخشي آموزش مهارت هاي اجتماعي بر رفتارهايِ مشكل زا و مهارت هاي اجتماعي نوجوانان دچار اختلال طيف اُتيسم با عملكرد بالا بود. روش: روش پژوهش شبه آزمايشي بدون گروه گواه، با طرح پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري، و جامعه آماري شامل60 نوجوان 11 تا 17 ساله مراجعه كننده به مركز تهران اُتيسم و مركز اُتيسم آوا در شهر تهران بود. با روش نمونه گيري هدف مند 12 نوجوان انتخاب و به دو گروه 6 نفري مشابه تقسيم شدند و مداخله را در 10 جلسه 90 دقيقه اي، هر هفته دو جلسه دريافت؛ و والدينِ آن ها نيز در سه مرحله مقياسِ درجه بنديِ مهارت هاي اجتماعي-نسخه والدينِ گرشام و اليوت (1990) را تكميل كردند. داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس اندازه گيري هاي مكرر تحليل شد. يافته ها: نتايج نشان داد شركت در جلسه هاي مداخله منجر به افزايش مهارت هاي اجتماعي شامل همكاري (92/9=F، 005/0=P)، جرات ورزي (81/7=F، 009/0=P)، مسئوليت پذيري (18/8=F، 002/0=P) و خودكنترلي (64/7=F، 003/0=P) نوجوانان با اختلال طيف اُتيسم با عملكرد بالا شده است؛ ولي اين تاثير در مرحله پيگيري يك ماهه پايدار نمانده؛ و از سوي ديگر در كاهش مشكلات رفتار بيروني (28/0=F، 75/0=P)، دروني (24/0=F، 65/0=P) و بيش فعالي (08/1=F، 33/0=P) آن ها بهبودي حاصل نشده است. نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي اين پژوهش مي توان برنامه آموزشي مهارت هاي اجتماعي را روش موثري براي ارتقاء مهارت هاي اجتماعي نوجوانان دچار اختلال طيف اُتيسم با عملكرد بالا تلقي كرد؛ و آن را براي افزايش مهارت هاي اجتماعي اين نوجوانان توصيه نمود؛ اما لازم است براي پايدار ماندن اثربخشي تمرين هاي بيشتري در محيط زندگي طبيعي و نيز براي كاهش رفتارهاي مشكل زا پژوهش هاي بيش تري براي شناسايي روش هاي مداخله اي موثر انجام شود.

Aim: The aim of this study is evaluate the effectiveness of social skills training on social skills and behavior problems in adolescents with High-Functioning ASD. Method: This study method is quasi-experimental with pre-test and post-test with follow-up and without the control group. By using the judgment sampling two groups of 6 people of adolescents H-F ASD choice and participat in interventions meetings (10 sessions of 90 minutes, two sessions per-week) and in three phases of pre, post and follow-up by using the Social Skills Rating Scale Parent Form (Gresham & Elliott, 1990), which has two subscales (social skills and behavior problems) were evaluated. Results: Analysis of variance with repeated measures to evaluate the effectiveness of social skills training interventions show that participation in the sessions led to a significant improvment in participants' social skills, cooperation, assertiveness, responsibility and self-control, but not significantly decreased the participants' behavior problems.Conclusion: Our findings indicate that social skills training could improve the social skills of adolescents with H-F ASD, thus Social skills training for adolescents with autism spectrum disorder have recommended but to reduce behavioral problems additional studies to identify effective interventions methods recommended.