بررسي اثرات مستقيم و غيرمستقيم فساد مالي و اداري بر آلودگي هوا در ايران؛ رويكرد خودرگرسيون با وقفه‌هاي توزيعي

تقريباً تمامي فعاليت هاي اقتصادي بشر، به‌طور مستقيم و غيرمستقيم بر محيط زيست و سيستم اكولوژيك تأثير مي گذارد. فساد به دلايلي ازجمله سيستم قانون گذاري ناكافي، دموكراسي ضعيف، نابرابري افراد در برابر قانون و عدم پاسخ گويي مسئولين در بخش زيست محيطي وجود دارد. به دليل اهميّت نقش فساد در تخريب زيست محيطي، در اين پژهش تلاش شده است به بررسي اثرات مستقيم و غيرمستقيم فساد بر انتشار CO2 به عنوان يكي از شاخص هاي آلودگي در كشور ايران پرداخته شود. به همين منظور از داده هاي سالانه 1394-1363 براي كشور ايران و با استفاده از روش خودرگرسيون با وقفه هاي توزيعي (ARDL) استفاده شده است. نتايج حاصل از برآورد مدل اثرات مستقيم حاكي از رابطه ي مثبت و معنادار فساد با انتشار CO2 در بلندمدت است و در مدل اثرات غيرمستقيم رابطه ي فساد با درآمد سرانه (به عنوان كانال واسطه) منفي و معنادار شده است. نكته ي بارز در اين پژوهش، سهم بالاي اثرات مستقيم فساد بر آلودگي نسبت به اثرات غيرمستقيم است؛ لذا پيشنهاد مي شود مسئولان كشور با نظارت بيشتري به كنترل فساد بپردازند.