عوامل مؤثر بر بحران‌هاي مالي: رويكرد ميانگين گيري بيزي

بحران‌هاي اخير نشان‌دهنده شكست مدل‌هاي هشداردهنده پيش از موعد قبلي است. پژوهش حاضر اين شكست را در شناسايي متغيرهاي توضيحي و طراحي تجربي مدل مي‌داند، عواملي كه اين پژوهش در تلاش براي بهبود آنها است. در اين پژوهش تلاش مي‌شود تا با تعريف نااطميناني در مدل‌هاي بحران و با رويكردي مرسوم به ميانگين‌گيري بيزي، به تعيين عوامل مؤثر بر بحران‌هاي مالي در اقتصاد ايران پرداخته شود. در اين پژوهش 62 متغير مؤثر بر بحران مالي وارد مدل گرديد و در نهايت با استفاده از رويكرد مدل ميانگين‌گيري بيزي 12 متغير غير شكننده مؤثر بر بحران مالي كه عبارتند از كسري يا مازاد بودجه؛ انحراف نرخ ارز غير رسمي از رسمي؛ نرخ تورم؛ نسبت بدهي خارجي به دارايي خارجي بانك مركزي؛ ضريب فزاينده پول (نقدينگي/پايه پولي)؛ نسبت صادرات به GDP؛ نسبت واردات به GDP؛ نسبت مخارج دولت به GDP؛ كسري بودجه به GDP؛ نسبت نقدينگي به دارايي‌هاي خارجي بانك مركزي؛ نرخ رشد اعتبارات اعطايي به بخش خصوصي و مجذور نرخ تورم شناسايي شدند. با توجه به خروجي نتايج مي‌توان بيان داشت شاخص بحران مالي در اقتصاد ايران معضلي چند بعدي است؛ چرا كه متغيرهاي مرتبط با سياست مالي، سياست پولي و سياست ارزي بر اين شاخص اثرگذارند.