بررسي ژرف ساخت هاي ناسازواري در طنز تلخ «احمد مطر»

ناسازواري تفكري است كه بر انكار اختلاف بين اوضاعي كه سزاوار است باشد و اوضاع كنوني سايه افكنده است، نوعي حسن تعبير با روشي غير مستقيم براي اصلاح عيوب جامعه، رابطه‌اي سرّي بين نويسنده و خواننده كه هنگام وحشت و خفقان بروز مي‌نمايد. ازجمله جنبه‌هاي زيبايي شناختي ناسازواري، ايجاز و تناقض در معنا مي‌باشد. در اين جستار با روش توصيفيتحليلي، به جستجوي اجزاء، عناصر و اقسام ناسازواري و همچنين اهداف بكارگيري آن در طنز تلخ « احمد مطر» پرداخته شده‌است. اهم نتايج حاصل از اين پژوهش عبارتند از: اكثر قصايد مطر مانند يك نمايشنامه، با طنزي ناسازوار و نقدي گزنده، غرق در غموض است، وجه تمايز اين قصايد، ساده لوحي و غفلت ساختگي نويسنده مي‌باشد؛ واقعيت‌هايي كه مطر با تكنيك‌هاي مختلف سعي در پوشاندن آن دارد، در ناسازواري با استفاده از معاني متضاد، به طور كامل آشكار مي‌گردد و خواننده به سوي اين واقعيت‌ها سوق داده مي‌شود؛ شاعر از انواع ناسازواري لفظي و تصويري در شعر خود بهره برده‌است اما  ناسازواري لفظي كه در سطح واژگان جريان مي‌يابد در بيشتر موارد مانند ناسازواري تصويري به خلق تصوير مركب متناقض مي‌انجامد. هدف شاعر از بكارگيري طنز ناسازوار ، بيان تفاوت مضحك اوضاع نابسامان سياسي اجتماعي حاكم بر جامعه عربي با وضعيت آرماني است؛ بيداري، اصلاح جامعه و مبالغه نيز از ديگر اهداف وي مي‌باشد.