مكان يابي مناطق مستعد اجراي سيستم‌هاي آبياري سطحي و تحت فشار با استفاده از فرايند تحليل سلسله مراتبي فازي در دشت مياندوآب

امكان­سنجي و بررسي مناسب­ترين مناطق اجراي سيستم­هاي مختلف آبياري، با توجه به كميت و كيفيت آب، داراي اهميت زيادي بوده و از اتلاف انرژي، سرمايه و هدر رفت منابع جلوگيري مي­كند. در اين پژوهش با استفاده از فرايند تحليل سلسله مراتبي فازي (FAHP)، امكان اجراي سيستم­هاي مختلف آبياري (سطحي، باراني و قطره­اي) در دشت مياندوآب با توجه به كميت و كيفيت آب زيرزميني مورد بررسي قرار گرفت. بدين منظور معيارهاي كمي و كيفي تأثيرگذار در اجراي هر يك از روش­هاي آبياري تعيين و توسط روش­هاي زمين­آماري پهنه­بندي شدند. سپس با فازي نمودن لايه­هاي رستري معيارها و محاسبه وزن اهميت نسبي آن­ها با استفاده از روش AHP، در نهايت اين لايه­ها پس از تأثير وزن­ها با هم تركيب شده و لايه نهايي مناطق مستعد استحصال آب تهيه گرديد. نتايج بررسي نقشه­ها نشان داد كه در روش­هاي آبياري سطحي، باراني و قطره­اي به­ترتيب 32/32، 02/19 و 89/51 درصد از محدوده دشت داراي محدوديت جدي و خيلي زياد جهت اجراي سيستم آبياري مربوطه مي­باشند.