كارايي باگاس نيشكر در كنترل گرفتگي پوشش‌هاي مصنوعي زهكشي در خاك‌هاي آهكي منطقه رامهرمز در مدل فيزيكي

اين تحقيق به‌منظور بررسي عملكرد باگاس نيشكر در كنترل گرفتگي پوشش‌هاي مصنوعي زهكش‌هاي زيرزميني در خاك‌هاي آهكي، در آزمايشگاه مدل‌هاي فيزيكي دانشكده مهندسي علوم آب دانشگاه شهيد چمران اهواز، از بهمن 94 تا شهريور 95 انجام شد. در اين آزمايش از مدل فيزيكي يك‌به‌يك به طول 100، عرض 40 و ارتفاع 150 سانتي‌متر كه ترانشه زهكشي را شبيه‌سازي مي‌كرد استفاده شد.در حالت اول آزمايش، باگاس نيشكر با خاك با نسبت حجمي 30 به 70 تركيب گرديد و دور پوشش زهكشي كارگذاري شد و به مدت 2000 ساعت جريان به‌صورت پيوسته برقرار شد. در حالت ديگر، آزمايش يادشده بدون حضور باگاس دور پوشش تكرار شد. دبيخروجي و تغييرات سطح ايستابي هر ده روز يك‌بار ثبت گرديد. همچنين شاخص‌هاي رسوب‌گذاري كربنات كلسيم، شامل شاخص لانژيلر، رايزنر و استيفديويس براي آب‌وخاك استفاده شده، مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد دبي خروجي در مدت‌زمان آزمايش، در حالتي كه باگاس نيشكر دور پوشش لوله زهكش قرار داده شد، از 1/1 ليتر بر دقيقه در روز اول اندازه‌گيري به 78/0 ليتر بر دقيقه در روز هفتادم اندازه‌گيري، يعني حدود 29 درصد كاهش يافت. درحالي‌كه دبي خروجي در حالتي كه باگاس دور پوشش زهكش وجود نداشت، از يك ليتر بر دقيقه در روز اول اندازه‌گيري به 48/0 ليتر در دقيقه در روز هفتادم اندازه‌گيري، يعني حدود 52 درصد كاهش يافت. درواقع باگاس نيشكر توانست 23 درصد از كاهش دبي را كنترل كند. همچنين باوجوداينكه آب و خاك مورداستفاده، بر اساس شاخص‌هاي رسوب‌گذاري، داراي پتانسيل بالايي براي رسوب‌گذاري بودند، گرفتگي در مدت آزمايش اتفاق نيفتاد.