ارزيابي مدل توسعه داده شده ميشرا سينگ تك پارامتري در برآورد هيدروگراف سيلاب

تحقيقات اخير نشان داده است كه امكان استفاده از مدل متداول شماره منحني (SCSCN) در بسياري از مناطق نمي­باشد. از اين­رو مدل­هاي ديگري در اين زمينه توسعه داده شده و مي­بايست مورد ارزيابي مقايسه­اي قرار گيرند. هدف مطالعه حاضر مقايسه كارايي مدل ميشراسينگ تك پارامتري، در مقايسه با مدل متداول شماره منحني است. براي اين منظور از داده­هاي بارشرواناب پنج حوضه آبريز در استان گلستان استفاده شده است. معيارهاي جذر ميانگين مربعات خطا (RMSE)، ناشساتكليف (NSE) و خطاي دبي اوج (PEP) براي بررسي دقت شبيه­سازي هيدروگراف و دبي اوج مورد استفاده قرار گرفت. نتايج نشان داد در ۱۳ رگبار از ۱۴ رگبار مورد مقايسه، مدل ميشرا سينگ تك پارامتري، برآورد دقيق­تري از هيدروگراف و دبي اوج سيلاب دارد. اين در حالي است كه در يك رگبار باقي­مانده تفاوت نتايج دو مدل كوچك به­دست آمده است. ميانگين معيارهاي RMSE،  NSE و PEP در مدل متداول شماره منحني SCSCN برابر با 4/29، 9/35 و 98/0 و در مدل ميشراسينگ تك پارامتري، به­ترتيب برابر با 19، 2/9 و 0 است.