ارزيابي فني سيستم هاي آبياري باراني كلاسيك ثابت با آب‌پاش متحرك (AMBOO, VYR155) در شهرستان اقليد فارس

دقت در طراحي و مديريت صحيح سيستم­هاي آبياري باراني از عوامل مهم در توسعه و بهبود آن­هاست. بنابراين در اين پژوهش، به بررسي نحوه­ي طراحي، اجرا و بهره­برداري از سيستم­هاي آبياري باراني كلاسيك ثابت با آب­پاش متحرك در شهرستان اقليد در فارس پرداخته شد. براي اين منظور، هشت سيستم به­عنوان نمونه انتخاب شد. براي ارزيابي اين سيستم­ها از معيار­هاي ضريب يكنواختي كريستيانسن(CU)، يكنواختي توزيع(DU)،بازده پتانسيلكاربرد در ربع پايين (PELQ)، بازده واقعي كاربرد در ربع پايين (AELQ)،بازده كاربرد (Ea)، بازده تركيبي (Ec)، تلفات تبخير و بادبردگي (WDEL) و تلفات نفوذ عمقي (DP) استفاده شد. مقادير متوسط شاخص­هاي CU، DU، PELQ، AELQ، Ea، Ec،WDEL و DP به­ترتيب برابر 37/73، 82/61، 51/54، 31/52، 50، 1/82، 84/12 و 32/5  درصد به­دست آمد. نتايج اين تحقيق بيانگر اين بود كه دليل پايين بودن PELQ وAELQ مشكلات مربوط به طراحي و بهره­برداري است. بر­اساس نتايج، مي­توان با كاهش فواصل آب­پاش­ها، تنظيم فشار و عدم استفاده از تعداد زياد آب­پاش به­طور هم­زمان، يكنواختي توزيع را افزايش داد. هم­چنين با كاهش مدت زمان آبياري، تلفات آبياري كاهش و بازده تركيبي و بازده كاربرد آب در سيستم افزايش مي­­يابد.